image_pdfimage_print
Więcej o: Pszczewski Park Krajobrazowy

Pszczewski Park Krajobrazowy

Dla ochrony środowiska naturalnego utworzono w 1986 r. Pszczewski Park Krajobrazowy, którego część znajduje się w południowej części gminy. Wokół Parku utworzono strefę ochronną, zwaną „otuliną”.  Zadaniem otuliny jest ochrona i neutralizacja negatywnych oddziaływań mogących spowodować degradację środowiska w parku. Występują tu lasy z przewagą drzewostanów sosnowych. Zamieszkują w nich liczne gatunki ssaków, gadów, płazów i owadów. Bogate runo leśne szczególnie latem i jesienią obfituje w jagody i grzyby. Na obszarze parku i jego otuliny znajdują się malowniczo położone wśród lasów jezioro Lubikowskie.

Na terenie Parku istnieje możliwość wypoczynku w ośrodkach wczasowych, na polach biwakowo – kampingowych, zlokalizowanych nad jeziorami. Park można zwiedzać pieszo, rowerami, kajakami, a także istnieją wspaniałe warunki do uprawiania żeglarstwa i windsurfingu oraz do wędkowania.

Więcej o: Lasy

Lasy

Możemy śmiało powiedzieć, że największą atrakcją gminy są lasy. Spotkać tu możemy wiele różnych zbiorowisk leśnych, przeważają jednak bory sosnowe suche i świeże. Tereny podmokłe porastają olsy, łęgi czy grądy, które przepięknie prezentują się wiosną i jesienią. Inne częste gatunki drzew leśnych, oprócz sosny to: brzoza, olsza, modrzew, daglezja, świerk, grab, dąb, topola, jesion, lipa, a nawet cyprysik Lawsona. Nasze lasy przyciągają również całe rzesze amatorów zbierania jagód, malin i jeżyn. Największe oblężenie przeżywają tutejsze obszary leśne jesienią, kiedy to tłumnie przybywają grzybiarze z województw łódzkiego, opolskiego czy dolnośląskiego. Atrakcyjnie przedstawia się również fauna tej ziemi. Spokojny i ostrożny turysta może spotkać się oko w oko z bobrem, sarną (polną i leśną), jeleniem, dzikiem, lisem, zającem, kuropatwą czy borsukiem. 
         Z gatunków zagrożonych wyginięciem trzeba wymienić; wydrę, orła bielika, żurawia, bociana czarnego a także największego dzięcioła Europy – dzięcioła czarnego. W starodrzewiach okolic Przytocznej gnieździ się również wiele par kruków. W 190 letnim drzewostanie 2 ha lasu istnieje rezerwat czapli siwej. Cierpliwy obserwator przyrody nad śródleśnymi ciekami wodnymi może zobaczyć jednego z najpiękniej ubarwionego ptaka Polski – zimorodka, a także najmniejszego naszego ptaka strzyżyka wole oczko. Szczególnej ochronie w gminie Przytoczna podlegają pomniki przyrody, porozrzucane pojedynczo takie jak: cis pospolity, lipa drobnolistna, buk pospolity, klon-jawor oraz aleje dębów szypułkowych znajdujących się na odcinku drogi Krasne Dłusko – Nowa Niedrzwica (86 sztuk). Zaletą gminy Przytoczna jest również czyste pozbawione groźnych zanieczyszczeń gazowych powietrze. Dowodem na to są dość licznie występujące na pniach starych drzew (nawet do wysokości 4 m)  porosty z rodziny brodaczkowatych: brodaczka kępkowa i nadobna, które są bardzo wrażliwe na zanieczyszczenia powietrza. To właśnie obecność tych porostów daję gwarancję na dobry odpoczynek nawet przybyszom ze schorzeniami dróg oddechowych np.: z województwa śląskiego.

Więcej o: Jezioro Przytoczno

Jezioro Przytoczno

Kolejnym jeziorem jest jez. Przytoczno o znacznie mniejszej powierzchni wynoszącej 26 ha. Ten zbiornik wodny jest przepływowym, położonym w środkowej części gminy. Niewielkimi jeziorami są Żabno I (powierzchnia 10,9) oraz Żabno II (powierzchnia 7,10 ha). Znajdują się one w południowo-zachodniej stronie gminy Przytoczna.

Te dwa jeziora mają charakter jezior rynnowych. Są one wydłużone, przypominając niekiedy doliny rzeczne. Wyróżniają się charakterystyczną, prawie równoległą linią brzegową. Występują razem, układając się w charakterystyczne ciągi. Dna tych jezior są bardzo urozmaicone. Wyżej wymienione akweny mają III klasę czystości, ale są ku temu starania by zapewnić II klasę czystości w parametrach biologicznych i fizyczno-chemicznych.

Ponadto znajdują się niewielkie jeziora, stawy i starorzecza oraz zbiorniki potorfowiskowe.

 

    Woda naszych jezior charakteryzuje się dużo przezroczystością, co sprowadza w te strony płetwonurków z całej Polski. Wody naszych jezior to również raj dla wędkarzy, którzy mogą złowić sandacza, szczupaka lub suma, a nawet sielawę czy liczne ryby planktonowe bądź roślinożerne. Północną granicę gminy Przytoczna stanowi rzeka Warta  z urokliwymi łąkami, rozlewiskami i starorzeczami, szczególnie pięknie wyglądającymi wiosną. Prawie cały obszar gminy należy do zlewni rzeki Warty, jedynie południowa jego część leży w zlewni pośredniej Obry.

Jezioro Przytoczno

Więcej o: Jezioro Rokitno

Jezioro Rokitno

Kolejnym jeziorem jest Jez. Rokitno, którego powierzchnia wynosi 70ha i głębokość 13m. Jest ono bezodpływowe o cząstkowej zlewni w obszarze gminy Przytoczna i Pszczewskiego Parku Krajobrazowego. Jezioro to niegdyś było połączone z jez. Lubikowskim. Położone jest malowniczo pośród lasów.

 

Więcej o: Jezioro Lubikowskie

Jezioro Lubikowskie

Jezioro Lubikowskie – jest największym i najgłębszym jeziorem na terenie gminy o powierzchni 314,7 ha i 36m głębokości. Biorąc pod uwagę wielkość jezior Pojezierza Lubuskiego plasuje się ono na 4 miejscu. Ma ono urozmaiconą linię brzegową oraz wiele zatok. W jego południowo-wschodniej części znajduje się malownicza wyspa, nazywana przez miejscową ludność „Wyspą Konwaliową” (ok. 5ha pow.). Wyspę w całości porasta gęsty las bukowy z licznymi stanowiskami starych dębów i innych drzew liściastych. Podszycie lasu stanowi masowo rosnąca konwalia i paproć orlica. Rośnie tu również lilia złotogłów.
     Z zachodniej strony wyspy widoczny jest wysoki, przeciwległy brzeg zwany „ Górą Czarownic” , wcinający się w jezioro długim, wąskim półwyspem. Nieco dalej wznosi się „ Góra Borsucza” . Oba wzgórza owiane są legendami. Osobliwością jeziora jest jego przezroczysta woda o niewielkiej zlewni w okolicach sąsiednich gmin i Pszczewskiego Parku Krajobrazowego. Ta czystość wody umożliwia oglądanie dna nawet do głębokości 5-7 m, co stwarza idealne warunki do podwodnych wojaży płetwonurków. Jezioro doskonale nadaje się też do uprawiania żeglarstwa. Atrakcje te uzupełniają: sport wędkarski-szczególnie z kajaków lub łodzi oraz polowanie na ptactwo wodne. Jezioro z rybackiego punktu widzenia jest typem sielawowym, średnio żyznym, głębokim. Licznie są tu reprezentowane: okoń, szczupak, węgorz, miętus, leszcz i płoć – mniej lin i krasnopióra.

Dobre warunki do wypoczynku i spacerów zapewniają pobliskie lasy obfitujące w poziomki, jagody, jeżyny, orzechy laskowe i grzyby. Wschodnie brzegi jeziora zaroiły się od domków turystycznych. Wyjątkowo twarde i piaszczyste dno oraz łagodnie nachylone stoki tej części jeziora stwarzają wymarzone miejsce do plażowania i odbywania kąpieli.

Jezioro Lubikowskie