Goraj

(Goray, od 1937 r. Eibendorf) – wieś położona między Przytoczną i Wierzbnem na terenie historycznej Wielkopolski.

Nazwa wsi pochodzi od słowa ”góra”.  Najstarsza wzmianka pochodzi  z roku 1415 i wiąże się z osobą Jana Gorajskiego.  Pierwszą fundatorką kościoła była Barbara Brzezina. Kolejnym fundatorem był Sebastian Prusimski z Kolna, który zbudował nowy kościół w 1679 r. Majątek Goraj należał do największych w powiecie. Polski właściciel już w XVI wieku kolonizował ugory, osadzając na nich niemieckich osadników. Pierwszy zapis historyczny o Goraju pochodzi z list podatkowych króla polskiego z 1581 r. Zabudowania folwarczne zajmują całą południową część wsi. Mieszka tu 467 mieszkańców.

Kościół barokowy z 1679 r., wzniesiony z cegły, salowy z ozdobnym szczytem. Wyposażenie pochodzi z początku XVIII wieku. Tworzą je drewniane ołtarze w stylu barokowym, obrazy: Tryumf Matki Boskiej, Święta Anna Samotrzeć. Obok kościoła metalowa konstrukcja dzwonnicy, zbudowana w 1982 r. Do pożaru do 1945 r. stała w tym miejscu dzwonnica drewniana.  Pałac z II połowy XIX w. położony w parku krajobrazowym o pow. ok. 3 ha. Na obrzeżu parku cis o obwodzie 300 cm. Spichlerz z bramą przejazdową z 1920 r. Zabudowania pofolwarczne zajmują całą południową część wsi. 

image_pdfimage_print